مجازات نقض حقوق بشر مهم تر از مجازات اتمی است

بدست KT

تحریم مقامات حکومتی و دولتی ایران از سوی آمریکا یک خبر خوب است. خبر خوب از این بابت که فشاری که باید وارد شود، دارد به جای درست وارد می شود و حرکتی است که فعالان حقوق بشر را امیدوار می کند و از دام رسانه ای هم بیرون می آید.

به واقع چرا باید ایران را به دلیل فعالیت های مخفیانه اتمی مجازات کرد؟ آن هم در حالی که هرگونه حرکت و فشار، مستقیم به مردم فشار وارد می کند چون مقامات از جیب مردم تغذیه می کنند و از سوی دیگر بهانه رسانه ای برای مغلطه و سفسطه به دست رسانه های حکومتی می دهد که بگویند می خواهند مانع پیشرفت ما شوند.

به بحث اتمی در یک جای دیگر می پردازیم اما فشار برای نقض حقوق بشر حرکت درستی است. این اقدام در تاریخ روابط بین الملل کم سابقه بوده و باید مورد حمایت قرار گیرد تا به اتحادیه اروپا و شورای امنیت سازمان ملل هم برسد. اما این اهمیت چرا؟

این اهمیت مهم است چرا که یک ناقض حقوق بشر، با جان و مال و حقوق مردم و شهروندان بازی می کند و آنها را زیرپا می گذارد. برای احقاق حق این شهروند یا شهروندان، باید محکمه ای باشد که بتواند عدالت را دنبال کند. اگر آن محکمه فارغ از استانداردهای لازم باشد، می توان به آن فشار آورد تا به سمت حرکت درست برود و نهادهای نظارتی می توانند آن را تقویت کنند و حتی می توان شخص خاطی را مورد تعقیب بین المللی قرارداده و در یک دادگاه بین المللی محاکمه کرد.

سیر تاریخی نشان می دهد جریان های سیاسی که با عوام گرایی رشد کرده و به دام کوتوله دیکتاتوری فرو می افتند، با مردم خود درگیر می شوند. این نتیجه شخصی من نیست و حرکت تاریخی رضا شاه پهلوی، پسرش، و حالا محمود احمدی نژاد به همین مسیر می رود. هم رضا شاه و پسرش یک مسیر را رفتند و یک پایان را دیدند. محمود احمدی نژاد هم از این سیر حرکت تاریخی مستثنی نیست.  فقط هم به ایران محدود نیست، میلوسویچ هم با همین حرکت رشد کرد، با همان جریان کشتار و نسل کشی راه انداخت، کشور را تجزیه کرد و دست آخر روانه دادگاه بین المللی شد.

وقتی برای ساخت بمب اتمی تحریم هست، چرا برای نقض حقوق بشر نباشد؟ کدام مردم و ملت و حکومتی است که بتواند در برابر نقض حقوق بشر مقاومت کند؟ خیلی فعالیت های اتمی مخفی هست که ما از آن خبر نداریم. مورد نظارت مردمی هم نیست، نمایندگان مردم هم آن را در دست ندارند و معلوم نیست وقتی بمب هسته ای ساخته شد قرار است چه کار کند. اما این مردم هستند که در هر صورتی هزینه آن را باید بپردازند.

اما یکی بیاید بگوید چرا نسرین ستوده در زندان است؟ یک وکیل، یک شهروند که هیچ خلافی به او نمی چسبد و فقط دنبال حفظ جان افراد بیگناهی است که به قربانگاه فرستاده می شوند. چرا نباید نظام اسلامی به دلیل قتل ندا مورد فشار قرار گیرد؟ چرا نباید نظام را تحت فشار قرار دادتا قاتل ندا را معرفی و محاکمه کند؟ و دیگر مثال های زیاد دیگر مثل قاتل زهرا کاظمی، قاتل های کشتار خاوران، قاتل سهراب اعرابی و جوانان بیگناه و تجاوزگران اوین و کهریزک و خیلی موارد دیگر.

این فشار و این تحریم فشار درست است. اصولا نظام بین المللی باید به جای ترس از گسترش بمب اتمی، به سمت نقض حقوق بشر برود و آن را در اولویت قرار دهد. نقض حقوق بشر فشار مستقیم بر نهاد قوه قضاییه است که هیچ نظارتی بر آن نیست و به شکل همان کمیته انقلاب اسلامی، (پیش از آن که با پلیس مخلوط شود) عمل می کند. یک نظام ارگانی و پادگانی که دستور می گیرد تا سرکوب کند و نه این که حق را جاری کند و حقوق پایمال شده را بستاند.  باید این فشار بیشتر شود، باید این افراد تحت تعقیب قرار گیرند و مصونیت های آنها لغو شود چون قاتل ندا، یک آدمکش است. نه وزیر است نه رییس جمهوری نه رهبر و نه قاضی و نه بسیچی و نه سپاهی. مهم نیست در چه منصبی است، این شخص آدم کشته و باید محاکمه شود.

باید این فشار بیشتر شود، باید گزارشگران حقوق بشر به مناطق اعزام شوند و باید این افراد را به دادگاه کشاند. این فشار، از هرگونه تحریم اتمی بهتر عمل می کند و آینده صلح و ثبات را هم بهتر به ارمغان می آورد. کما این که اگر کره شمالی به دلیل شش قحطی در بیست سال گذشته، به اتهام فشار بی مورد به مردم تحریم شده و مورد تعقیب نظام حقوقی بین المللی قرار گرفته بود، حالا مردمش وضع بهتری داشتند و کمیته ای از یک حزب، یک پسر بیست و چندساله را به عنوان جانشین یک دیکتاتور منصوب نمی کرد.

این فهرست تحریم ها خوب است اما باید بیشتر شده و حمایت بین المللی بیشتری هم داشته باشد.

  • محمد علی جعفری، فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی،
  • صادق محصولی، وزير رفاه دولت دهم و وزير کشور دولت نهم،
  • غلامحسين محسنی اژه ای، دادستان کل کشور و سخنگوی قوه قضاييه فعلی و وزير سابق اطلاعات دولت نهم،
  • سعيد مرتضوی، دادستان سابق تهران،
  • حيدر مصلحی، وزير اطلاعات دولت دهم،
  • مصطفی محمد نجار، وزير دفاع دولت نهم و وزير کشور دولت دهم،
  • احمد رضا رادان، فرمانده نيروی انتظامی تهران بزرگ،
  • حسين طائب معاون اطلاعات سپاه پاسداران و فرمانده نيروی مقاومت بسيج.

Description http__lh6.ggpht.com__Z4wP5A80j-k_ShrEuYqimwI_AAAAAAAACwo_Z9Y8pfJm0TQ_s800_Ahmadinejad_cake_face internationalsocietuforhumanrightscake3-scholzfriends-germany 6a00d8341d55ee53ef0115724b0a31970b-400wi