نیروگاه اشرافی بوشهر

بدست KT

آیا باید از خبر راه اندازی نیروگاه بوشهر ناراحت باشیم یا خوشحال؟ آیا باید نگران باشیم که شاید حمله نظامی به آن می شود یا این که همه چیز را فراموش کرده و خوشحال باشیم و شادی کنیم؟

علی القاعده از هرگونه پیشرفت کشور، هر شهروند آن کشور باید به وجد بیاید. اما نیروگاه اتمی بوشهر این حس را ایجاد نمی کند. البته این حس را ایجاد می کند اگر مخاطب سیمای جمهوری اسلامی باشیم، کور و کر باشیم، هیچ چیز از کشورمان ندانیم و فکر کنیم به واقع در بهترین حالت و وضعیت زندگی می کنیم و حالا یک قدم دیگر به پیشرفت نزدیک شده ایم.

نیروگاه بوشهر وقتی انقلاب شد، آماده ی راه اندازی بود. علی اکبر صالحی، رییس فعلی سازمان انرژی اتمی، در سال 81 در گفت وگویی با ایران جمعه به بخش هایی از سوابق ساخت این نیروگاه اشاره کرده است. نیروگاه بوشهر مورد غضب خمینی بود و عده ای می گفتند باید آن را خراب کرد. نتیجه نهایی این می شود که فعلا بگذارند بماند تا بعد برای آن تصمیم بگیرند. یک سال بعد که خواستند بروند سراغ آن، دیگر خیلی از استاندارد راه اندازی دور شده بود. جنگ هم درگرفت و تقریبن این نیروگاه از بین رفت.

نیروگاه اتمی بوشهر روی لجبازی های سیاسی، نتوانست به شکل اولیه برگردد. این نیروگاه، به قول یکی از معاونان وقت سازمان انرژی اتمی در سال 82، اشرافی ترین نوع نیروگاه اتمی است. ساختمانی که بنای آن بر اساس مدل غربی بود و به یک شرکت روسی محول شد. در حالی که استانداردهای روسی 180 درجه با استاندارد غربی متفاوت است.

به گفته یکی از معاونان سازمان انرژی اتمی، قبل از این که از ایران فراری شود، این نیروگاه 15 برابر هزینه یک ساخت نیروگاه اتمی هزینه داشته است. این آمار بدون احتساب هزینه ای است که برای سوخت آن هزینه شد. قرارداد سوخت را هیچ کس مبلغ آن را اعلام نکرد ولی قراردادی 20 ساله با شرکت روس اتم بسته شده است.

به لحاظ محاسبات هزینه و فایده، نیروگاه اتمی بوشهر خیلی خیلی خیلی زیاد هزینه برده است. برای کشوری که در سال 70 نیازمند شش هزار مگاوات برق بود، یک هزار مگاوات برق در حال حاضر شق القمر نیست. هزینه 15 برابری آن هم به جای خود.

می ماند ابزار پروپاگاندا و گول زدن مردم. برای این کار عالی است. می توان خیابان ها را در شهرها و یا میدان ها را به نام نیروگاه اتمی بوشهر تغییر نام داد. می توان هر روز در تلویزیون بخش های حماسی پخش کرد. می توان سخنرانی ها احمقانه و توهین آمیز بیشتری به دیگر کشورهای جهان و مردم آن انجام داد.

از نقطه نظر پیشرفت هم، ماست مالی خوبی است. در کشوری که خط فقر، راه سازی، مدرسه سازی، ساخت سینما، استادیوم و تیراژ چاپ کتاب و نشریات و مطبوعات فرسنگ ها زیر خط استاندارد پیشرفت است، در کشوری که بی ارزش ترین چیز جان مردم است، در کشوری که راه های آن خطرناکترین است و خودروهایش ناامن ترین، در کشوری که هنوز هواپیما یک مرکب مرگ است، در کشوری که سنگسار و قطع عضو به عنوان بزرگترین دستاورد تلقی می شود، در کشوری که همه چیزش خوب است و فقط بخش بد علوم انسانی است، در کشوری که جنایتکاران و مفسدان و تجاوزکنندگان و قاتل ها راست راست می گردند تا نخبگان و روشنفکرانش در زندان باشند و برای طبیعی ترین حقوق خود مجبور به اعتصاب غذا شوند، بله. نیروگاه اتمی بوشهر یک خبر خیلی خوب است.

تا وقتی که در یک روستا و در یک مدرسه، یک بخاری بی ارزش باعث می شود تا فرزندان این آب و خاک از نعمت هایی چون زیبایی، سلامت و تندرستی بی بهره شوند بدون این که یک نفر، یک مسوول به دادگاه سپرده شود، نیروگاه بوشهر یک رولزرویس احمقانه و یک سمبل اشرافی است. نه تنها خوشحالی ندارد، که تف و لعن و نفرین هم دارد.

23_8609120590_L600 24_8609120590_L600

25_8609120590_L600 28_8609120590_L600

42-23897068