تقدیر از زنان بمبگذار متروی مسکو در بیت رهبری

بدست KT

روز بیست و نهم مارس، برابری با نهم فروردین بود که مسکو لرزید. بمب اول، هفت و پنجاه و دو دقیقه صبح به وقت محلی، ساعت پررفت و آمد، ایستگاه لوبیانکا و نزدیک به ساختمان اطلاعات و امنیت روسیه. بمب گذار یک زن است. منتظر می ماند تا مترو توقف کرده و مسافرین بیرون آمده و مسافرین دیگری به مترو وارد شوند که خود را منفجر می کند. موضوع به همین جا ختم نمی شود: ساعت هفت و سی و هشت دقیقه و در ایستگاه دیگری به نام کولتوری، یک زن دیگر به همین ترتیب خود را منفجر می کند.

ترور و تروریسم در هر شکلی و به هر نحوی، محکوم است. به ویژه وقتی این گونه ملت بیگناه را هدف می گیرد. موج محکوم کردن راه می افتد اما در ایران خبری نیست. مهرورزان باتوم به دست، فقط کم مانده خوشحالی خود را نشان دهند. شاید ساده لوحانه بگوییم که خوب تعطیلی است و نوروز است. اما، وزارت خارجه و دفتر سخنگو، به بیانیه پایانی نشست اتحادیه عرب، سریع واکنش نشان می دهند. رهبر جمهوری اسلامی هم راه می افتد و می رود صنایع خودروسازی تا از ادوات گرفتن جان مردم بیگناه خودمان بازدید کند. اما باز هم هیچ. انگار نه انگار همین پوتین بود که با هزار التماس به تهران آمد. انگار نه انگار که شماری بیگناه کشته شده اند. آخرین آمار می گوید سی و هشت کشته و شصت و چهار زخمی.

در مسکو، حمله ای وحشیانه صورت گرفت. در نظام نامشروع چماق به دست، کم مانده نام دو خیابان یا دو بزرگراه یا دو میدان را به نام زنان سلحشور متروی مسکو نام گذاری کنند. اگر شک دارید در این که این عنوان بزرگترین حامی تروریسم از کجا می آید، به همین موضوع نگاهی بیاندازید یا در ذهن داشته باشید، شاید بد نباشد.

زمانی این پست نوشته شده که بیش از بیست و چهارساعت گذشته و هنوز خبری از واکنش نیست.

headline_1269885051

People put flowers in the memory of the explosion victims at the Park Kultury metro station in Moscow, Russia, 29 March 2010. EPA/MAXIM SHIPENKOV