کفتارهای بدون ادرار

بدست KT

هر حیوانی سعی می کند برای خود قلمروی مشخص کند و برای آن بجنگد. برخی از حیوانات با ادرار خود، این قلمرو را تعیین می کنند اما گویا کفتارها از این خصوصیت بی بهره اند و شاید از همین روست که گله وار حرکت می کنند و قلمرو ثابتی ندارند. مردارخواری و آن قهقه ی کثیف، دیگر قلمرو نمی خواهد. انگار هرکجا که مرداری باشد، کفتارها آن جا هستند بدون این که قلمروی مشخصی داشته باشند.

از صدقه سر دولت مهر ورز و انتصابات بی حساب و کتابش، فرصت این را پیدا کردیم که با برخی از اعوان و انصار طرفدار هاله قدسی، در تماس نزدیک باشیم. هر چه باشد، زمانی آن هایی که نمی دانستند قلم چیست اما قداست را مانند پنجه بوکس به دست کرده بودند و دهان و دماغ این و آن را نشانه می رفتند، از بد روزگار شدند اصحاب رسانه و رییس و روسای ما. تا مدتی هم مانند خانواده ی گرگ ها که روبروی هم می خوابند که مبادا موقع خواب کسی آن ها را از پشت سر بدرد، باطن خود را رو نمی کردند اما خوب به تدریج مشخص شد که مهرورزی برچسبی است بر روی مبالغ چک پول. می توان لشکر مهرورزان را خریداری کرد. لشکر مهرورز قلمرو ندارد، هر کجا که چک پول باشد، همان جا پیدایش می شود.

چند روز پیش با برخی از افراد لشکر مهرورز گفت وگو یی داشتیم. بسیار جالب بود و حیفم آمد که مطرح نکنم. دوستان انفجار مهر که هرکدام الی ماشالله برای خود یک پا وزیر و معاون وزیر و سفیری هستند، به شکل خصوصی – off the record – همه حق را به سبز ها می دادند. اصولا از این که باید با رنگ سبز مشکل داشته باشند، ناراحت بودند. دادگاه ها را نمی پسندیدند به بگیر و ببند اعتراض داشتند و از همه مهم تر، همه اعتراف می کردند که احمدی نژآد در بهترین حالت حدود سه میلیون رای داشته است.  مسئله ای که این گفت وگو را داغ کرد، نقطه ضعف هایی بود که گویا خودشان هم از آن خبر داشتند و حتی به شکلی آن را به کمپین سبزها، قبل از انتخابات البته، این خبر را داده بودند. می گفنتند به سبزها سفارش کرده بودند روی سیاست خارجی احمدی نژاد رژه نروند چون رهبری با آن موافق است. سیاست این لشکر هاله نور هم این بود که وقتی به قول خودشان «آقا» چیزی را تایید می کند، آن ها هم موظف به تایید هستند. ختم کلام.

اما سیاست خارجی عوامفریب را هم خودشان بهتر از همه می دانستند که شکست خورده است اما به تبغ دستگاه پروپاگاندای صدا و سیما آن را دیگر به نقطه قوت تبدیل کرده اند. مثال هایی که تقریبن همه شان به آن اذعان داشتند، محورهایی این چنینی بود:

بحث های نافرجام بر سر سیاست های چشم انداز بیست ساله: مهرورزان می گویند دولت احمدی نژاد چون این سیاست را هاشمی رفسنچانی حمایت می کند، قبول ندارند و از این رو با سیاست خودشان برای «اداره جهان» پیش آمده اند. بماند که همین طرح چشم انداز هم طرح نوینی از همان «ژاندارم منطقه» بود که شاه را به سبب آن نفرین می کردند.به عقیده مهرورزان، دولت به این نتیجه رسید که بحث هایی که به قول خودشان دیپلماسی عمومی Public Diplomacy است و می تواند جریان را به نفع ایران تغییر دهد، دنبال کنند. به عقیده خود همین مهرورزان تخته گاز، به دلیل این لجبازی، دیپلماسی عمومی و تعبیری که آقایان از این کار دارند، تبدیل شده به نوعی سیاست تولید بحران. تمامی مهرورزان یاد شده که در دستگاه دیپلماسی پست های عجیب و غریب دارند، مشغول تقاضای مهاجرت و کسب اقامت دائم در کشورهایی هستند که در آن ماموریت دارند. بسیاری از  آن ها در این روزها به شدت با هم رقابت می کنند که پستی را در خارج از کشور به دست آورند و به مثابه زمانی که ایران انقلاب شد و آن ها که خارج بودند به ایران بازنگشتند، آن ها هم حاشیه امنی داشته باشند.

سایت خارجی الکن: متفق القول مهرورزان می گفتند سیاست خارجی دولت منور، منوط به کسب وجهه و محبوبیت بوده است. درست این است که کفه ترازو را درست سنجید: دولت می گوید کلی برای ونزوئلا و نیکاراگوا سر و دست شکسته و الان حوزه ای مهم برای سرمایه گذاری خارجی پیدا کرده ست. این حرف اساسا بیربط است که رسانه ی آزاد هیچگاه در جریان دولت نازورز وجود نداشته که آن را بحث کند.42-19127106 اول: نفت ایران با بیست درصد نزول قیمت به فروش می رسد، می گویند به لحاظ نوع، نفت سنگین است و در نتیجه قیمت آن پایین تر. بعد سر تبدیل دلار به یورو، کلی پول آن جا هدر می رود، هزینه بیمه و انتقال هم که کمرشکن است. در نتیجه اگر قیمت نفت در بازار مثلا هفتاد دلار است، برای ایران حدود بیست و پنج تا بیست و هفت دلار در می آید. پس این جای کار خراب است اما کسی به آن نگاه نمی کند.

بازار استراتژیک ایران در منطقه: می تواند بهترین باشد. همین خطوط انتقال گاز که حاضریم مجانی به هند از راه پاکستان گاز بدهیم هم، نیم بند است. گاز خودمان هم در زمستان نمی توانیم تامین کنیم. از بازار افغانستان و در شرایطی که می شد خط انتقال لجستیکی نیروهای ناتو را در اختیار بگیریم، تا به تبع حضور ناتو، تاثیر بهتری برای فراری دادن قاچاقچیان مواد مخدر را پیدا کنیم را از دست دادیم.

دریای خزر حدود پنج سال است که مانند پرونده هسته ای ایران که از نظر مهرورزان دیگر تمام شده، واقعا دیگر تمام شده است. تمام البته با این شکل که حاکمیت دیگر احقاق حق را به بایگانی سپرده است. باز هم صد بار شرف دارد عهدنامه ترکمانچای به این سیاست خارجی مهرورزی. اقلا شاهان قاجار پول لازم بودند که این کار را می کردند. این ها رایگان بذل و بخشش می کنند.

در مناقشه قره باغ، نشستیم و نظاره کردیم و نظاره کردیم و زل زدیم تا باراک اوباما آمد و دست به کار شد. این یکی از بزرگترین دستاوردهای دولت اوباما است که به زودی از آن استفاده های درخشانی هم خواهد کرد. از این در آینده بیشتر خواهیم شنید.

اما تا دلتان بخواهد سفیر داریم که در حال مهمانی آن چنانی دستگیر شده اند، در نزدیکی محله قرمز دستبد خورده اند، در استریپ بار دیده شده اند و برای ثمنی بخس، خانواده هایی را عزادار و بدبخت کرده اند.

راست است. اگر نتوان سیاست خارجی را این گونه حلاجی کرد، بهتر است به آن دست نزد. اما خوب، مهرورزان عزیز می دانستند که کار از کار گذشته است. خبرهای زیادی به بحث گذاشته شد. از اقتدار بدون ادرار کفتارها، بیشتر خواهیم گفت و شنید.

42-17852518