و دروغ از پا درآمد

خوبی خیلی بزرگ مناظره احمدی نژاد با محسن رضایی این بود که به دلیل خونسردی و استمرار رضایی، بالاخره احمدی نژآد مسئله تورم 25 درصدی را پذیرفت. در  برابر نرخ بیکاری که تعریف آن را آقایان عوض کرده اند هم نتوانست طفره برود و نشان داد که اگر استمرار و خونسردی باشد، این غول فاسد هم از پا در می آید.

رضایی از خوب های این انتخابات است. اگر کمی وقت بگذارید و برنامه اقتصادی اش را بررسی می کنید، می بینید که علمی و به روز و از قضا خیلی کارآمد است. رضایی البته رای جمع کن بزرگ نیست اما رای گیر خوبی از سبد احمدی نژاد است و حضور او در انتخابات غنیمتی است. هر چند در این انتخابات اگر به مثال سال های قبل جاسبی هم بود، به این سرطان اولویت داشت. محسن رضایی عالی است برای این که در کابینه ای، برنامه اقتصادی به او سپرده شود.

احمدی نژآد از قضا تنها کاندیدایی بود که برای مقاومت در برابر هر کدام از دیگر کاندیداها استراتژی داشت. مهم نیست که خوشمان نیامد – خودم که حتی تحمل آن را هم کم دارم – اما می دانست همه او را از پا در می آورند و برنامه اش این بود که هر کاندیدا را درون خودش گم کند و کم و بیش این استراتژی اش جواب داد. اما در برابر محسن رضایی خیلی سعی کرد وقت او را بکشد و او را به مسائل درون برنامه اش سرگرم کند.

در کل مناظره خوبی بود و بهترین شیوه برای از پادرآوردن محمود. خاک بر سر این صدا و سیما که باید خبرنگارانش در طول این چهارسال این سرطان را درست به صلابه می کشیدند تا پاسخگو باشد اما خوب چهار سال مجیز گویی، این عاقبت را هم دارد.

حسی هم کردم که نمی دانم درست است یا نه، اما احمدی نژآد نشانه هایی از درماندگی را هم نشان داد. کما این که یکی دوبار آمارش را مرتب کرد اما جرات نکرد بار دیگر به آن ها اتکا کند. بحث سیب زمینی و شکر هم از سوی محسن رضایی عالی مطرح شد.

امید است که این جرثومه دروغ و تعفن از پا در بیاید. خدا روز بیست سوم خرداد را روز میمون و مبارکی کند. انشالله.